Page 725 - Kuran Yolu Meal bildinmi bildinmi.com
P. 725

3 / ÂL-İ İMRÂN SÛRESİ · 181 – 184



           “peygamberlerin öldürülmesi” olayı yahudiler hakkında olduğu için bu
           sözün de onlar tarafından söylenmiş olduğu anlaşılmaktadır.
             Yahudilerin bu alaylı ifadelerinin, peygamberleri öldürme günahı ile
           bir tutulması, bir taraftan bu sözleri söylemenin büyük bir suç sayıldığını,
           diğer taraftan da onların ilk günahının bu olmadığını, daha önce de pey-
           gamberlerin canlarına kıydıklarını göstermektedir. Her ne kadar pey-
           gamberleri öldürenler bu sözü söyleyenlerin kendileri değilse de bunlar
           atalarının inanç ve yaşayışlarını paylaşmaları sebebiyle aynı zihniyetin
           sahipleri ve onların devamı olmak bakımından kınanmışlardır. Bu söz-
           leri yüce Allah’ın işittiğinin bildirilmesi, ayrıca “Hem bu söyledikleri-
           ni hem de haksız yere peygamberleri öldürmelerini elbette yazacağız!”
           buyurulması, yahudilerin bu küstahça davranışlarının affedilmeyeceğini
           ve bundan dolayı şiddetli bir şekilde cezalandırılacaklarını gösteren sert
           bir tehdittir. Nitekim âyetin “Yakıcı azabı tadın, diyeceğiz” meâlindeki
           son cümlesi de bunu ifade etmektedir. 182. âyet de yüce Allah’ın âhirette
           yahudilere vereceği bu cezanın bir haksızlık ve adaletsizlik olmadığını,
           bunun sırf onların kendi elleriyle yaptıkları işler, dilleriyle söyledikleri
           sözler ve kalplerindeki inanç bozukluğu sebebiyle gerçekleşeceği ifade
           buyurulmuştur.


           183. Sözlükte masdar olarak “yaklaşmak”, isim olarak da “Allah’a yakın-
           lık sağlamaya vesile kılınan şey” anlamına gelen kurban kelimesi, dinî
           bir terim olarak “ibadet maksadıyla belirli şartları taşıyan hayvanı usu-
           lünce boğazlamak veya bu şekilde boğazlanan hayvan” demektir. İnsanlık
           tarihi boyunca hemen bütün dinlerde kurban uygulamalarının bulundu-
           ğu tesbit edilmiştir (bk. Mâide 5/27; Hac 22/28-34, 67; Kevser 108/2).
             “Yakılan kurban” tabiri Kitâb-ı Mukaddes’te de geçmektedir (Levililer, 1,
           7 vd.; Tesniye, 15/16; I. Krallar, 18/38). “Allah fakirdir, biz zenginiz” dedik-
           leri bildirilen Medine yahudilerinden bir grup Hz. Peygamber’e gelerek,
           “Ey Muhammed! Sen peygamber olduğunu ve sana Allah tarafından bir
           kitap gönderildiğini iddia ediyorsun. Oysa Allah bizden, ateşin yakacağı
           bir kurban getirinceye kadar hiçbir peygambere inanmamamız hususun-
           da söz aldı. Bize böyle bir mûcize gösterirsen seni tasdik ederiz” demişler,
           bunun üzerine bu âyet inmiştir (Râzî, IX, 121). Ancak âyetin devamından
           peygamberlerin bu tür mûcizeler getirdikleri anlaşılmakla birlikte bundan



                                                                                   727
   720   721   722   723   724   725   726   727   728   729   730