Page 601 - Kuran Yolu Meal bildinmi bildinmi.com
P. 601

3 / ÂL-İ İMRÂN SÛRESİ · 69 – 74



           karmaşası meydana getiriyorlardı. d) “Muhammed, Mûsâ’nın hak pey-
           gamber olduğunu itiraf ediyor; Tevrat da Mûsâ şeriatının nesh edilemeye-
           ceğini bildiriyor” şeklinde istidlâllerle zihinleri karıştırıyorlardı. Gerçeği
           gizlemeleri de şöyle açıklanmıştır: Tevrat’ta Hz. Muhammed’in peygam-
           berliğine delâlet eden âyetler ancak üzerinde düşünülerek anlaşılabilecek
           nitelikteydi; din adamları sokaktaki adamdan bu hakikati gizlemek için
           bunların bir bütün olarak ele alınıp anlaşılmasını önleyecek biçimde dav-
           ranıyorlardı (Taberî, III, 310; İbn Atıyye, I, 452-453; Râzî, VIII, 92-93).
           Râzî, onların bu tutumuyla kendi zamanında İslâm muhitindeki bidatçı-
           ların bilim ve araştırma ehlince ortaya konan sonuçların halka ulaşmasını
           önlemeye çalışmaları arasında benzerlik kurar (VIII, 93). M. Reşîd Rızâ
           da âyetin, müslümanlar arasındaki taklitçi zihniyetin vahiyle insanların
           kişisel görüşlerini karıştırıp onlara ilâhî bir din hüviyeti kazandırmaya
           çalışmalarını mahkûm eden bir delil teşkil ettiğini belirtir (III, 333).
             70. âyette geçen ve “Allah’ın âyetleri” diye çevrilen tamlama değişik
           şekillerde anlaşılmıştır: a) Kur’an âyetleri, b) Hz. Muhammed’in mûci-
           zeleri, c) Tevrat ve İncil’de yer alan âyetler. Son yorum, anılan kitapların
           Hz. Muhammed’i müjdeleyen veya Hz. İbrâhim’in hanîf ve müslüman
           olduğunu ya da Allah katında geçerli dinin İslâm olduğunu bildiren âyet-
           ler içerdiği halde Ehl-i kitabın bu hakikatleri inkâr ettiğini belirtmeye
           yöneliktir. Râzî bu yorumun, yahudilerin Tevrat âyetlerini değil bunların
           delâlet ettiği anlamları veya Tevrat’ı tahrif etmek suretiyle bizâtihî bu içe-
           rikteki âyetlerin varlığını inkâr ettikleri şeklinde iki ihtimale açık oldu-
           ğunu kaydeder (VIII, 91-92). Günümüz Kitâb-ı Mukaddes araştırmaları
           da, –tahrif edilmiş şekliyle bile– Tevrat’ın Hz. Muhammed’in geleceğini
           müjdeleyen ifadeler içerdiğini ortaya koymaktadır. Nitekim Muhammad
           in the Bible isimli bir kitap yazan ve daha sonra müslüman olup Abdülahad
           Dâvûd  adını  alan  Roma  Katolik  kilisesi  papazlarından  Prof.  David
           Benjamin Keldânî Ârâmîce, İbrânîce ve eski Süryânîce’ye olan vukufu
           ile Tevrat’taki birçok peygamber sözünün ancak Hz. Muhammed’e uygun
           düştüğünü tesbit etmiştir (Abdülhamîd Mahmûd Tahmâz, et-Tevrât ve’l-
           İncîl ve’l-Kur’ân fî sûreti Âl-i İmrân, s. 76-77).


           72.  “Müminlere  indirilmiş  olana,  gün  başlarken  iman  edip  günün
           sonunda  inkâr  edin.  Belki  onlar  da  dinlerinden  dönerler”  diyerek



                                                                                   603
   596   597   598   599   600   601   602   603   604   605   606