Page 475 - Kuran Yolu Meal bildinmi bildinmi.com
P. 475

3 / ÂL-İ İMRÂN SÛRESİ · 3 – 4



             Yahudi inancına göre Tanrı tarafından Hz. Mûsâ’ya Tevrat verildiği gibi,
           Tevrat’taki hükümlerin ayrıntılı yorumlarını içeren bilgiler de verilmiş-
           tir. Hz. Mûsâ bu bilgileri Hârûn ve onun çocuklarıyla yakın çevresinin ile-
           ri gelenlerine aktarmış, böylece bu bilgiler şifahî yolla sonraki nesillere
           intikal etmiştir. Başka bir rivayete göre Hz. Mûsâ şifahî Tevrat da denilen
           bu bilgileri Sînâ dağında alıp Yeşû’ya nakletmiş, Yeşû ileri gelenlere, onlar
           peygamberlere, peygamberler de büyük sinagog üyelerine aktarmışlardır.
           Zamanla yeni şartların ortaya çıkardığı ictihadlarla birlikte şifahî riva-
           yetler iyice çoğalmış ve bunların yazıya geçirilmesine ihtiyaç duyulmuş-
           tur. Din bilginlerinin milâttan sonra I. yüzyıldan itibaren şifahî Tevrat’ı
           kaleme almaya başlamaları neticesinde milâttan sonra II. yüzyılda Mişna
           ortaya çıkmıştır. Mişna İbrânîce’de “tekrar yoluyla öğretme” anlamına
           gelen bir kelimedir. İbrânîce kaleme alınan ve Yahuda ha Nasi tarafından
           tesbit edilen Mişna altı bölümden oluşmuştur: 1. Tohumlar, 2. Bayramlar,
           3. Kadınlar, 4. Zararlar, 5. Kutsal şeyler, 6. Temizlik kuralları. Yahuda ha
           Nasi tarafından derlenen Mişna diğerlerine göre daha muteber sayılmış,
           Filistin ve Babilonya’daki yahudi okullarında din bilginleri tarafından
           incelenerek açıklanmıştır. Bu okullarda Mişna üzerine yapılan yorumlara
           Talmud (veya Gemara) denmiştir. Talmud kelimesi İbrânîce’de “tedkik”
           mânasına gelir. Kudüs Talmudu II. yüzyıldan IV. yüzyılın sonuna kadar
           Filistin dinî okullarında yapılan Mişna yorumlarını içermektedir. II-V.
           yüzyıllarda hazırlanan Bâbil Talmudu, içerik, metot ve metin yönünden
           Kudüs Talmudu’ndan üstündür. Bu bölgedeki yahudilerin daha özgür
           bir ortamda bulunmaları ve daha iyi bir akademik teşkilâtlanmaya sahip
           olmaları Bâbil Talmudu’nun bu özelliği kazanmasında etkili olmuştur.
             Kur’an-ı Kerîm’de Tevrat kelimesi on sekiz yerde geçer. Bunun yanı sıra
           bu kutsal kitaptan Tevrat ismi zikredilmeksizin de birçok yerde söz edilir.
           Tevrat’la ilgili Kur’an âyetlerinde Hz. Mûsâ’ya kitap verildiği (meselâ bk.
           Bakara 2/53, 87; En‘âm 6/91, 154; Hûd 11/110; Mü’minûn 23/49), bu kita-
           bın İsrâiloğulları için hidayet rehberi olduğu (İsrâ 17/2), Tevrat’ın Allah
           tarafından vahyedilmiş olduğu (Mâide 5/44), yahudilerin ise Allah’ın
           hükmünü ihtiva eden Tevrat yanlarında dururken Hz. Peygamber’i hakem
           yapmak istedikleri (Mâide 5/43), Ehl-i kitabın Tevrat’ı ve İncil’i uygula-
           madıkları (Mâide 5/66, 68), Hz. Îsâ’nın Tevrat’ı doğruladığı (Âl-i İmrân



                                                                                   477
   470   471   472   473   474   475   476   477   478   479   480