Page 731 - Kuran Yolu Meal bildinmi bildinmi.com

3 / ÂL-İ İMRÂN SÛRESİ · 185 – 189

ve İslâm’ı yaymak maksadıyla mal ve servetlerini hatta birçoğu ailelerini
dahi Mekke’de bırakarak Medine’ye göç etmişlerdi. Ancak gerek Mekkeli
müşrikler gerekse diğer müşrik Arap kabileleri sürekli olarak müslüman-
ları tehdit ediyor, hatta Medine’ye baskınlar düzenleyerek müslümanları
rahat bırakmıyorlardı. Bu sebeple Mekkeli müşriklere karşı Bedir ve Uhud
savaşları yapıldı. Âyet-i kerîme, tehdit sürecinin henüz sona ermediğine,
müslümanların gelecekte müşriklere ve Ehl-i kitaba karşı mal ve canla-
rıyla mücadele etmek zorunda kalacaklarına, dolayısıyla mal ve can kay-
bına uğrayacaklarına işaret etmektedir. Nitekim müslümanlar Mekke’nin
fethine kadar sürekli olarak gerek müşriklerin gerekse yahudilerin tehdit
ve baskılarıyla karşı karşıya kalmışlar ve bunlara karşı birçok defa savaş-
mışlardır.

187. Sözlükte mîsâk “yeminle pekiştirilerek verilen söz” demektir. Yüce
Allah gönderdiği kitapları insanlara tebliğ etme ve açıklama işini başta ilgi-
li peygamber olmak üzere o dinin mensuplarına emretmiştir; nitekim bu
âyette bildirildiği üzere Tevrat’ta yahudilerden, İncil’de de hıristiyanlar-
dan, kendilerine indirilen kitabı ve içerisindeki hükümleri –son peygam-
ber ve getireceği kitap hakkındaki bilgiler dahil olmak üzere– insanlara
açıklayacaklarına, onu gizlemeyeceklerine dair söz almıştı (bilgi için bk.
Bakara 2/40-42; Âl-i İmrân 3/81). Buna rağmen yahudiler dünya menfa-
atini görünce Allah’a verdikleri sözü göz ardı ettiler; dünya menfaatlerini
öne çıkararak vaadlerini unutup Hz. Muhammed’in son peygamber olduğu
gerçeğini gizlediler ve Allah’ın âyetlerini görmezlikten geldiler. Gerçekten
yahudi tarihi, dinlerine bağlı kalacaklarına dair Allah’a verdikleri sözleri
bozan zümrelerle doludur. Nitekim Kur’an-ı Kerîm her fırsatta bunu vur-
gulamakta ve bundan dolayı yahudileri kınamaktadır (meselâ bk. Bakara
2/63, 64, 84, 85, 100-101; Nisâ 4/155; Mâide 5/70).
Kendi dinlerine karşı sadakatsizlik gösteren (meselâ bk. Çıkış, 16/13-
30; Sayılar, 15/32-36, 12-50) ve peygamberlerini öldüren bir topluluğun
Hz. Muhammed’in peygamberliğini inkâr etmeleri fazla yadırganacak
bir husus sayılmaz. Hz. Peygamber, onların kitaplarını ve peygamber-
lerini tasdik ettiği, ayrıca kendisinin vasıfları ve son peygamber oldu-
ğu Tevrat ve İncil’de belirtilerek ona iman etmeleri emredildiği hal-
de yahudi bilginlerinin bunu bilmezlikten ve görmezlikten gelip kendi

733