Page 714 - Kuran Yolu Meal bildinmi bildinmi.com

3 / ÂL-İ İMRÂN SÛRESİ · 172 – 175

düşünebileceğini tahmin ederek gereken tedbiri almak üzere arkadaşla-
rını topladı ve Kureyş ordusunu takip etmenin gerekli olduğunu anlattı.
Müslümanlar yorgun, bitkin ve yaralı olmalarına rağmen büyük bir cesa-
ret ve feragat göstererek Allah Resûlü’nün çağrısına uydular. Ancak Hz.
Peygamber bu takibe bir gün önce savaşta bulunanların dışında yalnızca
Câbir b. Abdullah’a izin verdi. Hz. Peygamber savaşa katılmış olanlardan
200 kişilik bir kuvvetle yola çıkıp Medine’ye yaklaşık 15 km. uzaklıktaki
Hamrâülesed denilen yere gelerek burada üç gün kaldı. Bazı kaynaklarda
Hz. Peygamber’le birlikte gidenlerin yetmiş kişi olduğu belirtilmektedir.
Düşmanın çekilip gittiğini öğrenince o da Medine’ye döndü. İşte bu âyet
o çetin şartlarda ve yaralı olmalarına rağmen Hz. Peygamber’in çağrısı-
na uyarak düşmanı takip eden müminler hakkında inmiştir. Yüce Allah
müminlerin bu davranışlarının güzel ve kendi rızâsına uygun olduğuna
işaret buyurmakta, bu sebeple kendilerine büyük bir mükâfat verilece-
ğini bildirmektedir (bk. İbn Atıyye, I, 542; Reşîd Rızâ, IV, 138; Elmalılı,
II, 1231).

173. Kureyş ordusu kumandanı Ebû Süfyân Revhâ’da bulunduğu sıra-
da müslümanların üzerine tekrar saldırıp onları imha etmek için plan
hazırlarken müslümanların kalabalık bir kuvvet halinde Hamrâülesed’e
geldiklerini haber alınca, planından vazgeçti. Bu esnada oradan geçmek-
te olan bir kervanın adamlarına, “Muhammed’e rastlarsanız ona, kendi-
lerini toptan yok edeceğimizi söyleyiniz” diyerek psikolojik savaş yönte-
miyle müslümanları korkutmak istedi. Bu söz Hz. Peygamber’le birlikte
müslümanlara ulaştığında onlar, “Hasbünallahü ve ni‘me’l-vekîl” (Allah
bize yeter, O ne güzel vekildir) dediler. İşte bu olay üzerine inen bu âyet
her türlü olumsuzluğa rağmen müslümanların Allah ve Resûlü’ne olan
imanlarını, güvenlerini ve kararlılıklarını göstermektedir. Buhârî’nin
rivayetine göre ateşe atıldığı gün bu sözü Hz. İbrâhim de söylemişti
(Buhârî, “Tefsîr”, 3/13; İbn Kesîr, II, 146-147).
Kureyşliler Uhud’dan ayrılırken yeni bir savaş yapmak için bir panayır
yeri olan Küçük Bedir’de buluşmak üzere müslümanlarla sözleşmişler-
di. Panayır mevsimi geldiğinde müşrikler buna cesaret edemediler ve
itibarlarını korumak için müslümanların morallerini bozup sözleştikleri
yere onların da gelmemelerini sağlamak üzere Nuaym b. Mes‘ûd adında

716