Page 580 - Kuran Yolu Meal bildinmi bildinmi.com
P. 580

3 / ÂL-İ İMRÂN SÛRESİ · 52 – 54



                 Grekçe’de “dışarıya gönderilen, bir görevi ifa etmek üzere yollanan kişi”
                 anlamındaki “apostolos”tan gelmektedir.
                   Hz. Îsâ’nın kendisini izleyen pek çok kişiden yalnızca on ikisine havâri
                 (elçi, apostolos) adının verilmesi (Luka, 6/13) bu terimin özel bir kadroyu
                 temsil ettiği anlamına gelir. Havâriler Hz. Îsâ adına konuşurlar (Markos,
                 9/38-41). Kilise bu düşünceden yararlanarak Havâri Petrus vasıtasıyla
                 kendisini doğrudan Hz. Îsâ’ya bağlamıştır. Bir başka anlatımla, Katolik
                 kilisesinin başında kendini Petrus’un ve dolayısıyla Îsâ Mesîh’in veki-
                 li olarak gören yanılmaz papa bulunmaktadır (Matta, 16/18-19; Luka,
                 22/31-32; Yuhanna, 20/21-23).
                   Bu  on  iki  havâri  Matta’ya  (10/2)  göre  şunlardır:  Petrus  (Simun),
                 Andreas, Yâkub (Zebedi’nin oğlu), Yuhanna (Yâkub’un kardeşi), Filip,
                 Bartolomeus, Tomas, Matta (vergi mültezimi), Yâkub (Alfeus’un oğlu),
                 Taddeus, Gayyur Simun ve Hz. Îsâ’yı ele veren Yahuda İskariyot. Fakat
                 Yahuda İskariyot’un Hz. Îsâ’yı ele vermesiyle birlikte, “on ikiler” arasına
                 Yahuda yerine Mattias seçilir (Resûllerin İşleri, 1/15-26). On iki havâri-
                 nin dışında Pavlus kendisini havâri ilân etmiş ve yahudi menşeli olmayan
                 hıristiyanlar onu, Mûsevî-hıristiyan geleneği ise Barnaba’yı havâri say-
                 mıştır. Havâriler kiliseye “ruh”un bir hediyesidir (Korintoslular’a Birinci
                 Mektup, 12/11-13; Efesliler’e, 4/10-13). Hakiki havâri mûcizeler gösterir
                 ve olağan üstü işler yapar (Korintoslular’a İkinci Mektup, 12/11-13; krş.
                 Resûllerin İşleri, 8/14-19; Markos, 3/15). Havâriler kilisenin temelinin
                 bir parçası olarak görülürler (Efesoslular’a İkinci Mektup, 2/20-22).
                   İnciller’de de görüldüğü üzere on ikilik gruplar yahudi düşüncesinde
                 önemli bir rol oynamıştır. Bu düşüncenin kökeni İsrâil’in on iki kabi-
                 lesine kadar uzanır. Bununla birlikte, Hıristiyanlık’taki bu kadrolaşma,
                 milâdî dönemlerde varlıkları sona eren “Ölüdeniz cemaati”ndeki on iki
                 kişilik yönetici kadroya benzer. Erken Hıristiyanlık herhalde bu mirası
                 “Ölüdeniz cemaati”nden devralmıştır (havâri konusunda bilgi için bk.
                 Râzî, VIII, 62-64; İbn Âşûr, III, 255-256; Osman Cilâcı, “Havâri”, DİA,
                 XVI, 513; Kürşat Demirci, “Havâri”, İFAV Ans., II, 196-197).
                   Kur’an-ı Kerîm’de Hz. Îsâ’nın havârilerinin sayısı belirtilmemiştir.
                 İnciller’de havârilere dair verilen bilgiler Kur’an-ı Kerîm’deki bilgilerle
                 çelişmektedir. İbn Hazm İnciller’de bu konuda yer alan ifadeleri esas ala-



          582
   575   576   577   578   579   580   581   582   583   584   585