Page 390 - Kuran Yolu Meal bildinmi bildinmi.com

2 / BAKARA SÛRESİ · 253

Meâli
253. O peygamberlerin kimini kiminden üstün kıldık. İçlerinden bir kıs-
mıyla Allah konuşmuş, bir kısmını da derecelerle yükseltmiştir. Meryem
oğlu Îsâ’ya açık deliller verdik ve onu Rûhulkudüs’le destekledik. Allah
dileseydi elçilerin ardından gelen insanlar, kendilerine bunca açık de-
lil geldikten sonra birbirine düşüp savaşmazlardı; lâkin farklı yollara
yöneldiler. Bu sebeple kimileri iman etmiş kimileri de inkâr etmişlerdir.
Allah dileseydi aralarında savaşmazlardı fakat Allah dilediğini yapar.

Tefsiri
253. Daha önceki âyetlerde müminler cihada teşvik edilmişler, geçmiş
ümmet ve peygamberlerin hayatlarından örnekler verilmiş, bunlardan
ibret alınması istenmişti. Muhatapların zihinlerinde bu peygamberle-
rin tamamının aynı derece ve vasıfta olup olmadıkları, insanlara dünya
ve âhiret mutluluğu getirmek üzere gönderildikleri halde bunca savaşın
niçin ortaya çıktığı gibi sorular doğabileceğinden bunlara cevap veril-
miştir.
Peygamberlerin ortak oldukları sıfat ve kemalin yanında, bir de fark-
lı oldukları sıfat ve lutuflar, derece ve özellikler vardır. Peygamberliğin
asgari şartı olan “ruh ve beden sağlığı, doğruluk, güvenilirlik, zekâ, tebliğ
ve günahsızlık” vasıfları bütün peygamberlerde vardır. Bu vasıfları sebe-
biyle onlar peygamber olmayan insanlardan üstündürler. Peygamberlerin
farklı özellikleri, kemalleri, mazhar oldukları ilâhî lutuflar da vardır.
Bunlardan bir kısmına burada bir kısmına da başka âyetlerde işaret edil-
miştir. Bu sebeple müminlerin, genel olarak “Peygamberlerin bir kıs-
mı diğerlerinden üstündür” demelerinde, buna inanmalarında, kezâ
Kur’an’da ve hadislerde zikredilen belli peygamberlere mahsus fazi-
letleri, üstün vasıfları, imtiyazları zikretmelerinde bir sakınca yoktur.
Problem belli bir peygamberin diğerinden üstün, son peygamberin de
bütün peygamberlerden üstün olduğuna inanmak ve bunu söylemekle
ilgilidir. Zira Kur’an’da “O’nun peygamberleri arasında ayırım yapmayız”
(Bakara 2/285), bazı hadislerde de “Peygamberler arasında üstünlük sıra-
laması yapmayın”; “Beni diğer peygamberlerden üstün tutmayın” buyu-
rulmuştur (Buhârî, “Enbiyâ’”, 35; Müslim, “Fedâil”, 159).

392