Page 157 - Kuran Yolu Meal bildinmi bildinmi.com
P. 157
2 / BAKARA SÛRESİ · 92 – 96
inanç tarihleri, belirtildiği gibi bir sürü sapmalarla doluydu; onun için de
onların yanlış inançları kendilerine böyle çok kötü şeyler emrediyordu;
Hz. Peygamber’i ve Kur’an’ı reddetmeleri de bu kötülüklerden biriydi.
94-95. Yahudilerin, âhiret yurdunun yalnızca kendilerine ait olaca-
ğı, sadece kendilerinin cennete girecekleri yolundaki iddialarına cevap
verilmekte, eğer bu iddialarında samimi iseler, asıl yurtlarından bile
uzaklaşmış olarak çeşitli zahmet, elem ve kederler içinde yaşadıkları
şu dünyadan ayrılarak, eksiksiz bir mutluluk yeri olan cennete kavuşa-
bilmek için bir an önce ölmeyi istemeleri gerektiği ifade edilmektedir.
Onlar böyle bir temennide bulunamazlar, çünkü kendi iddialarından
kendileri de emin değillerdir. Bunun sebebi de bizzat kendilerinin işle-
dikleri cürüm ve cinayetlerdir. Her ne kadar sözde kendilerine indirilen
kitaba inandıklarını, doğru yolda olduklarını ve bütün insanlar içinde
âhiret mutluluğuna sadece kendilerinin lâyık olduğunu iddia ediyorlarsa
da, işledikleri kötülükler yüzünden vicdanları bu iddialarını doğrulama-
maktadır. Bunun için asla ölümü temenni edemezler.
96. Yahudiler, âhiret yurdunda sadece kendilerinin mutlu olacaklarını
ileri sürmelerine rağmen hakikatte insanlar içinde, âhireti düşünmeden
dünya hırsına en fazla kapılanların da onlar olduğu ifade edilmektedir.
Bu durum tecrübeyle de sabittir. Onun için âyette, “Onlar, insanların
yaşamaya en düşkün olanlarıdır” denilmeyip, “Onları, insanların yaşa-
maya en düşkünü olarak bulursun” buyurulmuştur. İşte iddialarındaki
bu samimiyetsizlik nedeniyle 95. âyette yüce Allah onları “zalimler” diye
nitelemiştir.
Yahudilerin dünya hırsına bu derece kapılmalarının temelinde, iddia
ettiklerinin aksine, âhirete imanlarının zayıflığı bulunmaktadır. Esasen
Yahudiliğin Hz. Mûsâ’ya nisbet edilen ve Tevrat’ı oluşturan beş kitabında
âhiret fikri son derece zayıf ve müphemdir. Nitekim Yahudiliğin buyruk-
larının Tevrat’ta yer alan bütün yaptırımları dünyevîdir; teşvik ve sakın-
dırmalar dünya hayatıyla ilgilidir. İyilik yapanlar için sıhhat, âfiyet, bol-
luk, evlât çokluğu, düşmanlara karşı galibiyet ve hâkimiyet; isyan edenler
için hastalık, kıtlık, mağlûbiyet, esaret Tevrat’ta sık sık tekrarlanan yap-
tırımlardır. Ancak daha sonraki dönemlerde, özellikle Hz. Mûsâ’dan yedi
159

