Page 156 - Kuran Yolu Meal bildinmi bildinmi.com
P. 156
2 / BAKARA SÛRESİ · 92 – 96
96. Yemin olsun ki, onları insanların yaşamaya en düşkünü olarak
bulursun; müşriklerden de çok; her biri ister ki bin sene yaşasın. Oysa
yaşatılması hiç kimseyi azaptan kurtaramaz. Allah onların yapmakta
olduklarını eksiksiz görür.
Tefsiri
92. Yahudilerin, Kur’an’a ve Hz. Peygamber’e inanmayıp eski dinlerin-
de sebat edecekleri şeklindeki iddialarına karşılık, burada onların kendi
dinlerine bağlılıklarının da asılsız olduğu ortaya konmaktadır. Zira onlar
daha önce kendilerine Tevrat’ı getiren ve çeşitli mûcizelerle peygamber-
liğini kanıtlayan Mûsâ’ya karşı da sıkıntılar çıkarmışlar; onun yokluğunu
fırsat bilerek uydurma bir tanrı bile edinmişlerdi (bk. A‘râf 7/148; Tâhâ
20/88).
93. Allah İsrâiloğulları’ndan “Allah’a kulluk edip O’na ortak koşmaya-
caklarına, doğru olduklarına ilişkin kanıtlar getiren peygamberlere iman
edeceklerine, Allah’ın hükümlerine ve kanunlarına boyun eğecekleri-
ne”, özellikle kendi milletlerinden olan Hz. İsmâil’in soyundan gelen Hz.
Muhammed’e inanacaklarına ve daha başka konulara ilişkin olarak söz
almış (bilgi için bk. Bakara 2/40); bu arada üzerlerine dağı kaldırmıştır.
İsrâiloğulları’na Allah’ın kudretini göstererek tehdit yoluyla söz verme-
lerini veya sözlerinde durmalarını sağlama ya da genel olarak ıslah etme
amacı taşıdığı rivayet edilen bu dağı kaldırma olayının bir mûcize oldu-
ğu anlaşılmakla birlikte mahiyeti hakkında tefsirlerde yer alan bilgile-
rin hangi kaynağa dayandırıldığı bilinmemektedir (bilgi için bk. Bakara
2/63). Buna rağmen onlar, Hz. Mûsâ’nın ikazlarına, “İşittik ve isyan ettik”
şeklinde karşılık vermek veya bu anlama gelebilecek eylemlerde bulun-
mak (İbn Atıyye, I, 180) suretiyle inat ve isyanlarını sürdürmüşlerdir.
“İnkârları yüzünden kalpleri buzağı sevgisiyle dopdoluydu” anlamındaki
ifadeden, İsrâiloğulları’nın, asırlarca Mısır’da kalmalarının bir sonucu
olarak, Mısırlılar gibi sığıra kutsallık atfetmelerinin kastedildiği düşü-
nülebilir (bk. Bakara 2/51, 54, 67; A‘râf 7/152; Tâhâ 20/85-96). Her ne
sebeple olursa olsun bu durum inkâr etmelerinin bir sonucuydu. Medine
yahudileri, “Biz sadece bize indirilene inanırız” diyorlardı. Oysa onların
158

